O Ollo de Boucigha

Penarredonda é un lugar do monte da Cavadosa (parroquia de San Xoan de Cerdedo), que forma parte do monte do Seixo, a "montaña máxica". É unha das trinta estacións míticas que o compañeiro Calros Solla recolleu na súa pescuda polas aldeas da contorna da montaña e en incontables xornadas de camiñada no propio monte. Situado na comarca de Terra de Montes, o monte do Seixo ten a súa superficie repartida por territorios dos concellos pontevedreses de Cerdedo, Forcarei, Cotobade, e A Lama, e do ourensán de Beariz.

Penarredonda é unha peneda que os veciños dos lugares de A Cavadosa e da parroquia de Santiago de Caroi (Cotobade) utilizaban como reloxo solar na súa vida cotiá. Cando o penedo central, co seu perfil en arco, estaba metade en sol, metade en sombra, eran as dez da mañá, momento para facer unha pequena pausa e tomar un taco, e cando quedaba totalmente iluminado polo sol, marcaba o mediodía, momento no que deixaban as tarefas agrícolas para voltar á casa e xantar. 

                                

Video extraído do documentario " O monte do Seixo. A montaña Máxica",

realizado por Serpe Bichoca, e cedido amablemente para este post.

Perto de Penarredonda hai un lugar coñecido como O Ollo de Boucigha, morada dun dos seres míticos do monte do Seixo. Segundo conta Benicio Fortes, do lugar da Cavadosa, informante de Carlos Solla, Boucigha é un anano olláparo sabido. Por unha ofrenda fala sobre o porvir. Hai que convocalo dicindo as seguintes palabras  "Boucigha, ves o ou vou", pois só atende a esa pregunta, e el contesta " Vou, pero tes me que dar a cambio tabaco". A xente seica lle consultaba sobre negocios importantes, como por exemplo a compra- venda de gando ou de leiras, ou tamén acodían a este oráculo mulleres casadeiras que querían saber se facían a escolla acaída para se casar.

Boucigha, segundo ilustración de Paco Sutil,
 incluída en "Almanaque de Encantos.Mitoloxía da Terra de Cerdedo",
"Monte do Seixo. Reivindicación da Montaña Máxica" e "Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas", 
publicacións de Calros Solla.

O pobo chama ollos de Boucigha a unhas pedriñas redondas, esburacadas, mesmo ocas, as máis delas castrexas fusaiolas. As ditas pedras fornecen a habelencia. O ollo de Boucigha é a pedra da sabedoría, polo que os estudantes e a xente de ciencia a teñen por potente talismán (Carlos Solla, "Monte do Seixo. O santuario perdido dos celtas").

Imaxe dunha fusaiola extraída da web do Museo de Vigo 

( http://museodevigo.org/ca_hierro_gal.php )